عشق آبي ياس

ای گل تازه

2010-02-13T21:21:00.000-08:00

ای گل تازه که بویی زوفا نیست تو را ... خبر از سرزنش خار جفا نیست تو را

رحم بر بلبل بی برگ و نوا نیست تو را ... التفاطی به اسیران بلا نیست تو را

ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست تو را ... تا اسیر غم خود رحم چرا نیست تو را

فارغ از عاشق غمناک نمی باید بود ... جان من این همه بی باک نمی باید بود

همچو گل چند به روی همه خندان باشی ... همره غیر به گلگشته گلستان باشی

ما نباشیم که باشد که جفای تو کشد ... به جفا سازد و صد جور برای تو کشد

من اگر کشته شوم باعث بد نامی توست ... موجب شهرت بی باکی و خود کامی توست

دیگری جز تو مرا این همه آزار نکرد ... جز تو کس در نظر خلق مرا خار نکرد

آنچه کردی تو به من هیچ ستمکار نکرد ... هیچ سنگین دل بیدادگر این کار نکرد

این ستم ها دگری با من بیمار نکرد ... هیچ کس این همه آزار من زار نکرد

گر زآزردن من هست غرض مردن من ... مردم و آزار مکش از پی آزردن من

جان من سنگدلی دل به تو دادن غلط است .. بر سر راه تو چون خاک فتادن غلط است

رفتن اولاست ز کوی تو ستادن غلط است ... جان شیرین به تمنای تو دادن غلط است

تو نه آنی که غم عاشق زارت باشم ... چون شود خاک بر آن خاک زارت باشم

مکن آن نو که آزرده شوم از خوی ات ... دست بر دل نهم و پا بکشم از کوی ات

گوشه ایی گیرم و من بر نیایم سوی ات ... نکنم بار دگر یاد قد دلجوی ات

دیده پوشم ز تماشای رخ نیکوی ات ... سخنی گویم و شرمنده شوم از روی ات

بشنو پند مکن قصد دل آزرده ای خویش .. ورنه بسیار پشیمان شوی از کرده خویش

حرف زن ای بت خونخوار چه می پرهیزی؟! ... نه حدیثی کنی ازهار چه می پرهیزی

که تو را گفت که به ارباب وفا حرف مزن؟ .. چین برافروزن و یکبار به ما حرف مزن؟

درد من کشته شمشیر بلا می داند ... سوز من سوخته داغ جفا می داند

از سر کوی تو با دیده ی تر خواهم رفت ... چهره آلوده به خونابه جگر خواهم رفت

تا نظر می کنی از پیش نظر خواهم رفت ... گر نرفتم ز درت شام، سحر خواهم رفت

نه که این بار تو هر بار دگر خواهم رفت ... نیست باز آمدنم باز اگر خواهم رفت

چند در کوی تو با خاک برابر باشم؟ ... چند آمال جفای تو ستمگر باشم؟

آنچنان باش که من از تو شکایت نکنم ... از تو قطع لطف و عنایت نکنم

پیش مردم زجفای تو حکایت نکنم ... همه جا قصه ی درد تو روایت نکنم

تورو از خاطرم برده

2010-02-10T07:29:00.000-08:00

تورواز خاطرم برده

تب تلخ فراموشی

دارم خو می کنم با این فراموشی و خاموشی

چرا چشم دلم کوره؟

عصای رفتنم سسته؟

کدوم موج پریشونی تورو از ذهن من شسته؟

خدایا فاصله با من خودت گفتی که کوتاهه

از اینجا که من ایستادم چقدر تا آسمون راهه؟

من از تکرار بیزارم

از این لبخند پژمرده

از این احساس یاسی که تور و از خاطرم برده

به تاریکی گرفتارم

شبم گم کرده مهتابو

بگیر از چشمای کورم

عذاب کهنه خوابو

چرا گریم نمی گیره؟

مگه قلب من از سنگه؟

خدایا من کجا میرم؟

کجای جاده دلتنگه؟

اگر يادمان بود

2009-10-31T08:02:00.000-07:00

بگذار اين راه راه من باشدو

اين جاده جاده ي من
بگذار غرق شوم در دستان سرد نمناك اين ابر

بگذار تا بگريم

بر تنهايي دستان بي رمق كوير
بگذارعاشق شوم

بر باد سرد پاييزي

بگذار آرام گيرم در آغوش سياه شب
بگذار نصيحت كنم

گلبرگ هاي عاشق را

بگذار بگويم از باران از شب از ماه
بگذار ابر عاشق شود ،

ببارد ، برسد به مشوق ،زمين

بگذار ابر ببارد بر گيسوان بيد ،

بي پروا و عاشق،

تر كند لبان سرخ گل ها را
بگذار برگ هايي از جنس طلا برقصند

در آغوش باد در بزم ابر

بگذار احساس كنم

پاكي شبنم را بر گلبرگ
بگذار بخندم

بر كودكي دنيا به بزرگي زمين

بگذار نگاهت در نگاهم غرق شود
بگذار شايد فردا زنده تر از امروز

بگذار زمين ناز كند ، باد فرياد كشد ،

ابر در فراق بسوزد
بخار گرفته است

دلم از سرماي اين شب اما

چشمان تو همه چيز را از پس اين پنجره ي
بخار گرفته از سپيدي غم مي بيند

بگذار بفهمم اين زجه از آن كيست

كه درون را پاره مي كند
بگذار بفهمم ، بدانم

جغد شوم بر سر شاخه ي خشكيده ي باغ

به كدامين گلبرگ خيره شده
بگذار بدانم

ابر چرا عاشق ، برگ چرا بي روح

بگذار بدانم

كجايي تا كه هر روز به شوق ديدنت به كنار بركه
خيره در زيبايي چشمانت غرق نشوم.....

تو نديدي!

2009-09-13T02:26:00.000-07:00

بي تو طوفان زده دشت جنونم

صيد افتاده به خونم

تو چه سان مي گذري

غافل از اندوه درونم؟!

بي من از كوچه گذر كردي و رفتي!

بي من از شهر سفر كردي و رفتي!

قطره اي اشك درخشيد به چشمان سياهم

تا خم كوچه بدنبال تو لغزيد نگاهم

تو نديدي!

نگهت هيچ نيفتاد به راهي كه گذشتي

چون درخانه ببستم

دگر از پاي نشستم

گوئيا زلزله آمد

گوئيا خانه فرو ريخت سرمن

بي تو من در همه شهر غريبم

بي تو كس نشنود از اين دل بشكسته صدايي

برنخيزد دگر از مرغك پربسته نوايي

تو همه بود و نبودي

توهمه شعر و سرودي

چه گريزي ز بر من؟!

كه زكويت نگريزم

گربميرم زغم دل

با تو هرگز نستيزم

من و يك لحظه جدايي؟!

نتوانم!

بي تو من زنده نمانم

مرا ببخش

2009-08-30T00:28:00.000-07:00

!

2009-07-15T05:49:00.000-07:00

اي خداي مهربون دلم گرفته
با تو شعرام همگي رنگ بهاره
با تو هيچ چيزي دلم كم نمياره
وقتي نيستي همه چي تيره و تاره
كاش ببخشي تو خطاهامو دوباره
اي خداي مهربون دلم گرفته
از اين ابر نيمه جون دلم گرفته
از زمين و آسمون دلم گرفته
آخه اشكامو ببين، دلم گرفته
تو خطاهامو نبين،دلم گرفته
تو ببخش، فقط همين!دلم گرفته
توي لحظه هاي من،شيرين تريني
واسه عشق و عاشقي تو بهتريني
كاش هميشه محرم دل تو باشم
تو بزرگي، اولين و آخريني

خداحافظ براي دهمين بهار

2009-06-14T02:28:00.000-07:00

سلام اي غروب غريبانه عشق
سلام اي طلوع سحرگاه رفتن
سلام اي همه لحظه هاي جدايي

خداحافظ اي شعر شبهاي روشن
خداحافظ اي قصه عاشقانه
خداحافظ اي آبي روشن عشق
خداحافظ اي عطر شعر شبام
خداحافظ اي همنشين هميشه
خداحافظ اي داغ بر دل نشسته

تو تنها نمي ماني اي مانده بي من
تورا مي سپارم به دل هاي خسته
تو را مي سپارم به ميناي مهتاب
تورا مي سپارم به دامان دريا
تورا مي سپارم به دامان دريا
اگر شب نشينم اگر شب شكسته
تو را مي سپارم به روياي فردا
به شب مي سپارم تورا تا نسوزم
به دل مي سپارم تورا تا نميرم

swan death

2009-06-03T04:13:00.000-07:00

شنيدم كه چون قوي زيبا بميرد

فريبنده زاد و فريبا بميرد

شب مرگ تنها نشنيد به موجي

رود گوشه‌اي دور و تنها بميرد

در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب

كه خود در ميان غزلها بميرد

گروهي بر آنند كاين مرغ شيدا

كجا عاشقي كرد، آنجا بميرد

شب مرگ از بيم آنجا شتابد

كه از مرگ غافل شود تا بميرد

من اين نكته گيرم كه باور نكردم

نديدم كه قويي به صحرا بميرد

چو روزي ز آغوش دريا برآمد

شبي هم در آغوش دريا بميرد

تو درياي من بودي، آغوش وا كن

كه مي‌خواهد اين قوي زيبا بميرد

----------

2009-02-16T10:36:00.000-08:00

من این پایین نشستم سرد و بیروح

تو داری میرسی به قله کوه

داری هر لحظه از من دور میشی

از یادم دل می کنی مشهور میشی

تا مه راهو نپوشونده ، نگام کن

اگه رو قله سردت شد صدام کن

من این پایین نشستم سرد و بیروح
تو داری میرسی به قله کوه

داری هر لحظه از من دور میشی
از عالم دل می کنی مجهول میشی

تا مه راهو نپوشونده ، نگام کن
اگه رو قله سردت شد صدام کن

یه رنگ مرده از رنگین کمونم
من این پایین نمی تونم بمونم

منم اونکه تو رو داده به مهتاب
کسی که توروباور نداره حتی تو خواب

کسی که واسه آغوش تو کم نیست
می خوام یادم بره ، دست خودم نیست

تا مه راهو نپوشونده ، نگام کن
اگه رو قله سردت شد صدام کن

یه رنگ مرده از رنگین کمونم
من این پایین نمی تونم بمونم

---------

2008-12-17T11:06:00.000-08:00

دلم انگاری گرفته

قد بغض یا کریما!

عصر جمعه توی ایوون
می شینم مثل قدیما

تو دلم میگم آقا جون
تو مرادی , من مریدم

من به اندازه وسعم
طعم عشقتو چشیدم

کاشکی از قطره اشکت
کمی آبرو بگیرم

یعنی توی چشمه چشمات
با نگاهت وضو بگیرم

برای لحظه دیدار
از قدیما نقشه داشتم

یه دونه هدیه ناچیز
واسه تو کنار گذاشتم

یادمه یکی بهم گفت:
هرکی تنهاست توی دنیا

یه دونه نامه خوش خط
بنویسه واسه آقا

کاغذ نامه رو بعدش
توی رودخونه بریزه

بنویسه واسه مولاش
خاطرت خیلی عزیزه

!آه باران

2008-12-05T13:06:00.000-08:00

ریشه در اعماق اقیانوس دارد-شاید-

این گیسو پریشان کرده

بید وحشی باران

یا,نه,دریائی ست گوئی ,واژگونه,بر فراز شهر ,

شهر سوگواران

ریشه در من می دواند پرسشی پیگیر,با تشویش :

رنگ این شب های وحشت را

تواند شست آیا از دل من ؟!

چشم ها و چشمه ها خشکند.

روشنی ها محو در تاریکی دلتنگ,

همچنان که نام ها در ننگ!

هر چه پیرامون ما غرق تباهی شد.

آه باران! ای امید جان بیداران !

بر پلیدی ها آیا چیره خواهی شد ؟!

قنوت بارانی

2008-10-07T13:46:00.000-07:00

:پروردگارا

امروز زیر باران
من مناجات های کوچکم را در قنوت "ولله الحمد" از حافظه خسته ام گذراندم
تا چشمان آسمان هم شاهد باشد که این خسته تنها هرگز رشته ی امیدش را از آستان مهربانت نمی برد.
و شاید امروز باران نبارید...
شاید تو بر زیبایی آن همه دستان محتاج به آستانت گریستی.
شاید تو هم دلت برای همه ما تنگ شده بود
و از شوق دیدار این همه رکوع و سجود به وجد آمدی و گریستی
امروز باران طعم و بوی دیگری داشت.
از همان دیشب می دانستم سرانجام خواهی گریست
منتظرت بودم...نه منتظر اشکهایت...منتظر دیدارت
شاید تو نیز همانند من دلتنگی این شب آخر مهمانی , تا سحر طاقت آوردی
ولی سرانجام...
بغذت شکست و گریستی
گریستی بر ظلم زمین
گریستی بر این همه دوری بشر ازخویش و خودت
گریستی....آری گریستی . من دانستم.

من دیدم که چه قدر انتظار کشیده بودی تا ...
شاید هم دعایی به آستان و درگاه کبریائیت راه یافته و برآورده شده بود...

می دانم

می دانم که باز هم نتوانستم خود را در آن همه زلال "عشقت به من" غرق کنم
و روح آزرده و خسته خویش را در آن , به آرامشی به عمق عشق تو,برسانم
ولی می دانم شبنم چشمان عاشق من به تو, در زلال اشکهای آسمان غرق شد
کاش...کاش می توانستم ادعا کنم من نیز به اندازه ی تو دلتنگ بودم امروز, ای آسمان
ولی به اندازه ی تو بزرگ نبودم برای باریدن...
چه زیبا باریدی امروز
کاش بباری باز هم... دوست ندارم اشکهایت را نظاره گر باشم
کاش بباری باز هم...تا باردیگرحس کنم تنها نیستم و کسی با من می گرید...آسمان با من میگرید
آری!آسمان با من می گرید...
BlUe-LoVeR-yAsS

بخواب!

2008-09-16T12:01:00.000-07:00

بخواب ای دختر آرام مهتاب

ببین گلهای میخک خسته هستند

تمام اشک هایم تا بخوابی

میان مخمل چشم شکستند

بخواب ای پونه باغ شکفتن

گل اندوه امشب زرد زردست

هوا را زرد کرده عطر پاییز

فضای پک ایوان سرد سردست

بخواب ای غنچه بی تاب احساس

فضای شهر شب بو ها طلایی ست

بهار سبز عاشقها خزانست

خزان بی قراران بی وفایی ست

بخواب ای مرغ نا آرام دریا

گل آرامشم تنهای تنهاست

اگر امشب ز بی تابی نخوابی

دلم تا صبح در چنگال غم هاست

بخواب ای شبنم نیلوفر دل

دو چشمان تو رنگ موج دریاست

میان کوچه های زندگانی

گل شادی فقط در باغ رویاست

بخواب ای هدیه ناز سپیده

که دنیا یک گذرگاه عجیب است

همیشه نغمه مرغان عاشق

پر از یک حس نمناک و غریب است

بخواب ای برگ تبدار شقایق

بدان عاشق همیشه ارغوانی ست

همین حالا کنار بستری سرد

دلی در آرزوی مهربانی ست

بخواب ای لذت سرشار پرواز

فضای قلب شب بو ها بهاری است

پرستو هم نمی ماند به یک شهر

همیشه هجرتش از بی قراری است

بخواب ای بوته ناز گل سرخ

تمام شاخه ها از غم خمیدند

تمام کودکان در خواب نوشین

به اوج آرزوهاشان رسیدند

بخواب ای یادگار شهر رویا

که اشکم گونه ها را سرخ و تر کرد

شبی مثل همین شب توی پاییز

دلم به غربت یاسی سفر کرد

بخواب ای راز سبز آرزویم

علاج درد پیچک ها رهایی ست

اگر دیدی گلی می لرزد از اشک

بدان اندوهش از رنج جدایی است

بخواب ای آشنا با خلوت شب

دلم در آرزویت تنگ تنگ است

نمی دانی که تو وقتی بیایی

بلور اشکهایم چه قشنگ است

بخواب ای آفتاب بی غروبم

شب تنهایی دل ها درازست

دعایت می کنم هر شب همین وقت

که درهای دعا تا صبح بازست

دریغا!

2008-01-12T02:08:00.000-08:00

دل من همی داد گویی گوایی

که باشد مرا روزی از تو جدایی

بلی هرچه خواهد به مردم رسیدن

بر آن دل دهد هر زمان گوایی

من این روز را داشتم چشم و زین غم

نبودست با روز من روشنایی

جدایی گمان برده بودم و لیکن

نه چندان که یک سو نهی آشنایی

به جرم چه راندی مرا از در خود؟

گناهم نبودست جز بی گنایی

بدین زودی از من چرا سیر گشتی

نگارا بدین زود سیری چرایی؟

سپردم به تو دل ندانسته بودم

بدین گونه مایل به جور و جفایی

دریغا! دریغا! که آگه نبودم

که تو بی وفا در وفا تا کجایی!

-----------

2008-01-04T07:37:00.001-08:00

سوگند به موی تو که از کوی تو رفتیم

از کوی تو آشفته تر از موی تو رفتیم

بگذار بمانند حریفان همه چون ریگ

ما آب روانیم که از جوی تو رفتیم

وصل تو بدان منت جانکاه نیرزد

تا دوزخ هجر تو، ز مینوی تو رفتیم

چون آن سخن تلخ که ناگاه شبی رفت

برآن لب شیرین سخنگوی تو رفتیم

انصاف محبان چو ندادی به محبت

چون شاخصی از میزان تو برفتیم

زین بیش نماندیم که آزار تو باشیم

چون عاشقی و دوستی از خوی تو برفتیم

این راه خم اندر خم چون موی سیه را

بی مرحمت روشنی تو برفتیم

می روم

2007-12-12T12:21:00.000-08:00

می روم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ویرانه خویش

بخدا می برم از شهر شما

دل شوریده ودیوانه خویش

می برم ,تا که در آن نقطه دور

شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه عشق

زین همه خواهش بیجا و تباه

می برم تا زتو دورش سازم

زتو , ای جلوه امید محال

می برم زنده بگورش سازم

تا از این پس نکند یاد وصال

ناله می لرزد , می رقصد اشک

آه , بگذار که بگریزم من

از تو , ای چشمه جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من

بخدا غنچه شادی بودم

دست عشق آمد و از شاخم چید

شعاه آه شدم , صد افسوس

که روی خوشی ندید یک دم این دل

عاقبت بند سفر پایم بستمی

روم خنده به لب , خونین دل

می روم , از دل من دست بردار

ای امید عبث بی حاصل

2007-11-23T22:08:00.000-08:00

چه غریب مانده ایی ای دوست
نه غمی نه غمگساری
نه به انتظار یاری
نه ز یار انتظاری
غم اگر به کور گویم
بگریزد و بریزد که دگر بدین گرانی
نتوان کشید باری
سحرم کشیده خنجر
که چرا شبم نکشته است
تو بکش
تو بکش
تو بکش که تا نیافتد
دگرم به شب گذاری

انتظار

2007-09-14T14:59:00.000-07:00

ای از همه زیباتر،عمریست شکیبایم

هرچند که دل خسته هرچند که تنهایم

تو صبح بهارانی با نور و نسیم و رنگ
من پنجره ای بسته ، همسایه دریایم

دیریست که می بینم ، ای پاکتر از رویا
در مذهب ناب تو من عاشق و شیدایم

از وسعت چشمانت یک روزنه می خواهم
تا زنده شود با تو امروزم و فردایم

رویای تو را باید طرحی بزنم در شعر
ای واِژه زیبایی، ای طرح غزلهایم

لبریز از احساسی ، آنوقت که بازآیی
می آیی و می بخشی شوری به نفسهایم

××××××××××××××××××××××××××××××××××

السلام علیک یا صاحب الزمان

Flower And Stone

2007-08-20T14:49:00.000-07:00

Go inside a stone

That would be my way

.Let somebody else become a dove

Or gnash with a tiger's tooth.

I am happy to be a stone.

From the outside the stone is a riddle:

No one knows how to answer it.

Yet within, it must be cool and quiet

Even though a cow steps on it full weight,

Even though a child throws it in a river;

The stone sinks, slow, unperturbed

To the river bottom

Where the fishes come to knock on it

And listen.

I have seen sparks fly out

When two stones are rubbed,

So perhaps it is not dark inside after all;

Perhaps there is a moon shining

From somewhere,

as though behind a hill—

Just enough light to make out

The strange writings, the star-charts

On the inner walls

2007-07-05T14:10:00.000-07:00

ما آزموده‌ايم در اين شهر بخت خويش

بيرون کشيد بايد از اين ورطه رخت خويش

از بس که دست می‌گزم و آه می‌کشم

آتش زدم چو گل به تن لخت لخت خويش

دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که می‌سرود

گل گوش پهن کرده ز شاخ درخت خويش

کای دل تو شاد باش که آن يار تندخو

بسيار تندروی نشيند ز بخت خويش

خواهی که سخت و سست جهان بر تو بگذرد

بگذر ز عهد سست و سخن‌های سخت خويش

وقت است کز فراق تو وز سوز اندرون

آتش درافکنم به همه رخت و پخت خويش
ای حافظ ار مراد ميسر شدی مدام

جمشيد نيز دور نماندی ز تخت خويش

2006-12-05T05:48:00.000-08:00

حالمان بد نيست غم کم ميخوريم

کم که نه! هر روز کم کم ميخوريـم

آب مي خواهم، سرابم مي دهند

عشق مي ورزم عذابم مي دهنـد

خود نمي دانم کجا رفتم به خواب

از چه بيـــــدارم نکردي؟ آفتاب!!!!

خنجري بر قلب بيـمارم زدند

بي گناهي بودم و دارم زدند

دشنه اي نامرد بر پشتم نشست

از غم نامردمي پشتــــم شکست

سنگ را بستند و سگ آزادشد

يک شبه بيـــــــداد آمد داد شد

عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام

تيشه زد بر ريشه ي انديشه ام

عشق اگر اينست مرتد مي شوم

خوب اگر اينست من بد مي شوم

بس کن اي دل نابساماني بس است

کافرم! ديگر مســــــلماني بس است

در ميان خلق سر در گم شدم

عاقبت آلـــــوده ي مردم شدم

بعد ازاين با بي کسي خو مي کنم

هر چه در دل داشتــــم رو مي کنم

نيستم از مردم خنجــــــــــر بدست

بت پرستم، بت پرستم، بت پرست

بت پرستم،بت پرستــي کار ماست

چشم مستي تحفه ي بازار ماست

درد مي بارد چو لب تر مي کنم

طالعم شوم است باور مي کنم

من که با دريا تلاطـم کرده ام

راه دريا را چرا گم کرده ام؟؟؟

قفل غم بر درب سلــــولم مزن!

من خودم خوشباورم گولم مزن!

من نمي گويم که خاموشم مکن

من نمي گويم فراموشـــــم مکن

من نمي گويم که با من يار باش

من نمي گويم مرا غم خوار باش

من نمي گويم،دگر گفتن بس است

گفتن اما هيـــچ نشنفتن بس است

روزگارت باد شـــــــــــيرين! شاد باش

دست کم يک شب تو هم فرهاد باش

آه! در شـــهر شما ياري نبود

قصه هايم را خريداري نبود!!!

از درو ديوارتان خـــــون مي چکد

خون من،فرهاد،مجنون مي چکد

خسته ام از قصه هاي شوم تان

خسته از همدردي مســموم تان

اينهـــمه خنجر دل کس خون نشد

اين همه ليلي،کسي مجنون نشد

آسمان خالي شد از فريادتان

بيستون در حسرت فرهادتان

کوه کندن گر نباشد پيشه ام

بويي از فرهاد دارد تيشـه ام

عشق از من دور و پايم لنگ بود

قيمتش بسيار و دستم تنگ بود

گر نرفتم هر دو پايم خسته بود

تيشه گر افتاد دستم بسته بود

هيچ کس دست مرا وا کرد؟ نه!

فکر دست تنـــــگ مارا کرد؟ نه!

هيچ کس از حال ما پرسيد؟ نه!

هيچ کس اندوه مــــا را ديد؟ نه!

هيچ کس اشکي براي ما نريخت

هر که با ما بود از مــــا ميگريخت

چند روزي هست حالم ديدنيست

حال من از اين و آن پرسيـدنيست

گاه بر روي زمين زل مي زنم

گاه بر حافظ تفـــاءل مي زنم

حافظ ديوانه فالـــــــم را گرفت

يک غزل آمد که حالم را گرفت:

" ما زياران چشـــم ياري داشتيم

خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم"

2006-12-02T07:41:00.000-08:00

تمام محبت و عشق آتشینم که در دل سنگت هرگز اثر نکرد
کبوتر دلت که پر گرفت ازآغوش عشقمان کبوترم را خبر نکرد
دل تو روزها پیش از کنارم رفته بود,من ماندم وغمی شکسته
کبوتر دل تو که با دیگری پرواز کرد و رفت هرگز ضرر نکرد

Blue_Lover_Yass

دم آخر

2006-11-19T07:35:00.000-08:00

مرا مي بيني و هر دم زيادت مي کني دردم
ترا ميبينم و ميلم زيادت مي شود هر دم

به سامانم نمي پرسي نمي دانم چه سر داري
به درمانم نمي کوشي نمي داني مگر دردم

نه راهست اين که بگذاري مرا بر خاک و بگريزي
گذاري آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم

ندارم دستت از دامن مگر در خاک و آن دم هم
که بر خاکم روان گردي بگيرد دامنت گردم

چرا؟

2006-10-28T09:09:00.000-07:00

خدایا احساس در هم شکستگیم را چگونه بنویسم؟
کدام قلم آتش قلبم را تاب می آورد؟
تا کجا صبر؟
چگونه بعد از او تاب بیاورم؟
خدایا بدون قلب چگونه زندگی کنم؟
مگر جز قلب مهربانش، مگر جز تکیه گاه سینه اش چیز دیگری می خواستم؟
مگو که زیاد می خواستم که بخشندگی صفت توست.
دل صد پاره ام رابه دست کدامین بندزن بسپارم که بسازدش؟
او را در کدامین قمار سخت وپای کدام میز نفرین شده باختم که نفهمیدم؟
مگر به ماندن قسم نخورده بود؟
چشمان کدام بی محبت نتوانست کلبه کوچک عاشقیم را ببیند؟
چرا خانه محبتم خراب شد؟
چرا رفت و همه چیزم را با خود برد؟

حيف...

2006-10-28T05:39:00.000-07:00

حیف لحظه های خوبی که برای تو گذاشتم

حیف غصه ای که خوردم، چون ازت خبر نداشتم

حیف اون روزا که کلی ناز چشماتو کشیدم

حیف شوقی که تو گفتی داری اما من ندیدم

حیف حرفای قشنگی که برای تو نوشتم

حیف رویام که واسه تو از قشگیاش گذشتم

حیف شبها که نشستم با خیالت زیر مهتاب

حیف وقتی که تلف شد واسه دیدن تو، توی خواب

حیف با وفایی من، حیف عشق و اعتمادم

حیف اون دسته گلی که، توی پاییز به تو دادم

حیف فرصتهای نقرم، حیف عمرم و دقیقم

حیف هر چی به تو گفتم، راس راسی حیف سلیقم

حیف اشکایی که ریختم واسه تو دم سپیده

حیف احساس طلاییم، حیف این عشق و عقیده

حیف شادیم توی روزی که می گن تولدت بود

حیف عاشقیم که گفتی اولش کار خودت بود

حیف اون همه قسم ها که به اسم تو نخوردم

حیف نازی که کشیدم چون که طاقت نیاوردم

حیف چیزی که ندارم، حیف ذوقی که نکردی

حیف گرمای دستم، که سپردمش به سردی

حیف قلبم که یه روزی دادمش دستت امانت

حیف اعتماد اون روز، حیف واژه خیانت

حیف اون شبی که گفتم پیش تو کم ستاره

حیف اون حرفا که گفتی، گفتم اشکالی نداره

حیف چشمایی که گفتم، به تو با لبای خندون

حیف آرزوی دیدار، با تو بودن زیر بارون

حیف هر چی که سپردم، حیف هر چی که نبودی

حیف تکلیفم، بیاو روشنش کن تو به زودی
ما که رفتیم ولی یادت باشه دیوونه بودیم

واسه تو یه عمر اسیر، تو کنج این خونه بودیم

ما که رفتیم تو بمون با هرکی که دوسش داری

با اونی که پنهونی سر روی شونش می ذاری

ما که رفتیم ولی این رسم وفاداری نبود

قصه چشمای تو واسه ما تکراری نبود

ما که رفتیم حالا تو می مونی و عشق جدید
قصه چشمای تو واسه ما تکراری نبود

ما که رفتیم حالا تو می مونی و عشق جدید

می دونم چند روز دیگه می شنوم جدا شدید

ما که رفتیم ولی مزد دستای ما این نبود

دل ما لایق اینکه بندازیش زمین نبود

ما که رفتیم ولیکن قدر تو دونسته بودیم

بیشترم خواسته بودیم ولی نتونسته بودیم

ما که رفتیم تو برو دل بده دست دیگری

به قول حافظ ما هم داریم یه یاره سفری

ما که رفتیم تو بشین زیر نگاه عاشقش

آرزوم اینه فقط تلف نشه دقایقش

ما که رفتیم تو برو دنبال طالع خودت

ببینم که سال دیگه، کی میاد تولدت؟

ما که رفتیم تو بمون با اون که از راه اومده

اون که با اومدنش خنجر به قلب من زده

ما که رفتیم دل ندیم دیگه به عشق کاغذی

لااقل می اومدی پیشم، واسه خداحافظی

2006-10-23T13:46:00.000-07:00

شبی بی حوصله رفتی ،دعا کردم که برگردی

خدا را تا سحر آن شب صدا کردم که برگردی

کنار پیچک خاموش و سرد باغچه ماندم

نمی دانی کجا رفتم ،چه ها کردم که برگردی

دوباره سایه ات تا کوچه ای بی انتها می رفت

و من هم گریه را بی انتها کردم که برگردی

اگرچه رفتنت این بار رنگ بر نگشتن داشت

ولی من آرزو کردم، دعا کردم که برگردی

ببین!اینجا کنار کودکی هامان نشستم باز

جوانی را ز دامانم جدا کردم که برگردی

و این نفرینی تنها به خود می گفت با افسوس
چه بیهوده دلم را مبتلا کردم که برگردی!

2006-09-05T03:56:00.000-07:00

I miss you more and more,
With every moment, every day...
I wish you could return to me,
I wish you hadn't gone away.

It's hard to be without you,
I'm lonely and I'm sad;
I can't stop thinking of you
And the good times that we had.

If I could change just one thing,
I sure wish you could have stayed
Another day, another week...
Because with you I had it made.

...And I miss you so much...

2006-08-30T00:53:00.000-07:00

باورم نميشه دستات توي دست من نباشن
رو در و ديوار خونه گرد تنهايي بپاشن
تو هموني كه مي گفتي تو دنيا
هيچ كي مثل من پيدا نميشه
تو هموني كه مي گفتي قلبم
مال تو باشه واسه هميشه
باورم نميشه چشمات
بره مال ديگرون شه
با غريبه آشنا شه
با غريبه مهربون شه
تو هموني كه مي گفتي تو دنيا
هيچ كي مثل من پيدا نميشه
تو هموني كه مي گفتي قلبم
مال تو باشه واسه هميشه

2006-03-01T06:12:00.000-08:00

بوی یاس با آدم حرف می زند

خیلی حرف ها را من فقط از بوی یاس شنیده ام

گل یاس بو ندارد

آنچه از او می تراود

خاطره های معطر

خیال های لطیف و پاک و خوب شاعری است

شاعری که هیچ کس او را نمی شناسد

شاعری که خود را هم اکنون ,در عمق متروک محرابی مخفی کرده است

Blue_Lover_Yass

طوفان

2006-02-18T21:53:00.000-08:00

تو مثل لاله پیش از طلوع دامنه ها

که سر به صخره می گذارد

برای من غریبی و پاکی

تو را از وحشت طوفان سخت به سینه می فشارم

عجب سعادت غمناکی

2006-02-03T21:27:00.000-08:00

ای عشق نازنین من

باز نیمه شب است .تنها مونس من در این لحظه های تنهایی ,اشک هایی است که به یاد تو بر گونه می ریزم.هیچ چیز نمی تواند تسکینم دهد جز ...و

قلبم درد دارد,اما درد قلبم را با عشق تو به شادمانی تبدیل می کنم.

عشق دل من و تو را متحد ساخته بودو ما نفس خداوند را بر خود احساس می کردیم.

ناله سر مکن دل من!و

خاموش باش دل من

خاموش باش که آسمان ناله هایت را نخواهد شنید.هوا آکنده از فریاد و ماتم است .دیگر جایی برای ناله های تو نیست..خاموش باش .دیگر نه اشباح به نجوای تو اعتنایی می کنند و نه کاروان تاریکی در برابر رویاهای تو درنگ می کنند..خاموش باشد دل من بگذار سپیده دم صبح بدمد.کسی که شکیباست و منتظر صبح می ماند , طلوع خورشید را خواهد دیدوکسی که روشنایی را دوست می دارد روشنایی نیزاو را دوست خواهد داشت.

جبران خلیل جبران

Blue_Lover_Yass

وداع

2006-01-22T03:20:00.000-08:00

اگر روزی رسد دستم به دامانت
کنم جان را به قربانت
ولی بی لطف و احسانت چگونه؟
شوم نا خوانده مهمانت چگونه؟

تو معبود منی
بگذار داد از دل بگیرم
پناهم ده
که بر سقف حرم منزل بگیرم

تو دریایی و من
تنها غریق مانده در باران
تو فانوس رهم شو
تا ره ساحل بگیرم

در این بازار بی مهری
به دیدار تو شادم
تو شادم کن
که سوز غم بر آمد از نهادم

تو می گفتی صدایم کن
زسوز سینه هر شب
صدایت می زنم
اما رسی ایا به دادم؟

کمک کن
تا ابد تنها به تو عاشق بمانم
به کوی عاشقی
شعر خوش ماندن بخوانم

2005-12-29T13:36:00.000-08:00

يك روز از زمين

2005-12-29T12:16:00.000-08:00

كه مي گويد كه ديگر مسيح بر صليب نيست؟

مسيح در اين قرون اخير نيز روزها به صليب كشيده مي شود.

عشق هر روز به سخره عشق ورزان اين روزگارمصنوعي گرفته مي

شود.در سخن، عشق چه گران و در عمل چه بس سبك است.

طبيعت در اين واژه هاي بي معنا مرده است.ديگر تصنع تمام وجود يبشر

را فرا گرفته و طبيعت به خوابي ابدي فرو رفته است.

و موعود كسي نيست جز همان نوري كه بر چشمان خواب رفته طبيعت

مي تابد و آن را بيدار مي كند.

و چه گران است آن لحظه هايي از روز كه بشر حتي نمي داند زير بار

چه بار چه اندوهي خفته است؟

و مسيح همان عشق است. و عشق است كه در هر روز از زمين به

صليب كشيده مي شود.

در طبيعت امروز بشر كه كاش نام تصنع امروز بشر بر آن بود چه سهل

و آسان است فراموش كردن طبيعت اصيل انسان بودن.

و در هر روز از زمين آن چيست كه از چشمان اين كودكان معصوم ، از

قلب هاي اين عاشقان دل سوخته و از تفكر فيلسوفان فسيل شده طبيعت

مي چكد؟طبيعتي مصنوعي به نام اشك. و آيا اين اشك همان مسيح نيست ؟

آري اين همان مسيح است كه بر تارك موجودات زنده اي به نام بشر به

صليب كشيده مي شود.مسيح،يعني مجموعه اي از خوبيهاي خالص

طبيعت بشر و اشك نيز همان خوبي است كه از دريچه چشم فرو مي چكد.

چه سخت است ندانستن و چه دشوارتر است ندانستن ندانستن و از همه

دشوارتر تفكر خام دانستن در عين ندانستن.

و مسيح همان انسانيت است و انسانيت است كه در هر روز از زمين به

صليب كشده مي شود.

آنان كه فقيرند از درد جسم مي ميرند و آنان كه غني از درد دل.و اين

طبيعت متصنع هميشه از آنجا مي ميرد كه ندارد.و نه از جسم.

و برخي از اين طبيعت متصنع از جايي مي ميرند كه دارند. برخي از

روح و برخي از جسم.

ديگر پيامبر درون بشر نيز رحلت كرده است. و چه بشر شجاعي است

،بشري كه در اين عصربدون پيامبر زنده مانده است و انگاره مي كند كه

باعشق زندگي مي كند.

تجسم ظريف بشر خشونت سخت دوران است.در اين طبيعت متصنع همه

مي كوشند كه خلاصه باشند.خلاصه بگويند.خلاصه بشنوند و خلاصه

عمل كنند.همان طور كه انسانيت فقط به جسم خلاصه شده است و عشق

به كلمات.

زمين،اين مادر كهنسال طبيعت، به حكم گهواره اي كه بشر را به خواب

فرو مي برد،مي ماند و مرگ فرزندش را به چشم مي بيند.

داغ فرزندي كه در دامان خودش متولد شدو نه به سبب گرماي زمين كه

از شدت سرماي بشر در دامان خودش چشم از زمين فرو بست.

براي خودمان طبيعتي زخمي ساخته ايم و آن را با ضماد عشق در خيال

خويش درمان مي كنيم.

و ايا اين مسيح نيست كه بر صليب كشده مي شود؟

مسيح مگر كيست؟مسيح همان طبيعت خالص زمين است.

پس نگوييم ديگر مسيح بر صليب نيست.مسيح در هر روز از زمين

هزاران بار به صليب كشيده مي شود.و اين تكرار است كه چشمان بشر

قادر به ديدن آن نيست ،نه بر صليب كشيده شدن مسيح.

مسيحا!تحمل كن اين روزهاي اشكبار بشر را كه

را كه چه نزديك است ظهور موعود.

Blue_Lover_Yass

2005-10-12T14:46:00.000-07:00

Never take life for granted.Whatever comes your way,Just grasp it in both

handsAnd enjoy it every day.

Sometimes sorrow comes your wayBlocking out the light,That's the time to pray

andTo know you'll win the fight.

Life is but a journeyThrough mountains, hills and valesWe cannot have the

sunshine If we have no rain and gales.

So enjoy each precious moment,And always give your bestRemember keep faith

in God

Then you'll be truly blessed.

2005-10-12T13:20:00.000-07:00

simplicity is the power.

اگرفقط

2005-07-14T00:55:00.000-07:00

if only i could be the one that you realy need

if only i could follow you across the open seas

if only i could hold you in my arms so tight

if only i could share with you the beauty of the treesand share you the gentleness of

the summer breez sit with you and listen to the laughter of a child sit with you in

silence watching creature in the wild listen to the stories you tell ofdaysgone by

be there just to hold you if a memory made you cry sit with you and listen to the

chriping of a bird smiling as you tell me it's the sweetest sound you'veheard so

if you ever find the time reach out and type my name the dreams above i mentioned

will always be the same

if my life was diffrent i know what i would do I 'd stand tall there at your side and

cross those seas with you

what is love?

2005-07-05T00:20:00.000-07:00

what is love?

Love is when two peole touch each other's soul.

Love is honesty and trust.

Love is helping one another.

Love is mutual respect.

Love means that diffrences can be worked out.

Love means reaching your dreams together.

Love is the conection of two hearts.

...yours and mine.

2005-07-03T07:38:00.000-07:00

somehow in this great big world i found my way to you.my friend across the

computer lines,my heart,my soul,that's who.you try to make me smile whith the mail

you send my way.you never fail to dropa line each and every day.whenever i have

hurried home whith something,i must share,i find it just so comforting that you are

always there.encouragment you give me and a friendship that is true.i am glad my

soul while reaching out found someone like you...

ماه تمام من

2005-06-29T08:53:00.000-07:00

تو ماه را
بيشتر از همه دوست مي‌داشتي
و من تو را ...
و حالابعد تو
ماه تمام هر شب
تو را به ياد من مي‌آورد
مي‌خواهم فراموشت كنم
اما اين ماه
با هيچ دستمالي
از پنجره‌ اتاقم پاك نمي‌شود!
اما بی تو بسيار تاريکم
ستاره کوچکي در کلمه ايي بگذار و به آسمانم روانه کن
بی تو بسيار تاريکم ماه تمام من
خيلی...
blue_love_yass

YOU WENT

2005-06-27T11:59:00.000-07:00

تو رفتي

چه آرام و بي صدا
حتي به قطره اشكي كه بر زمين چكيد هم
نگاهي نكردي...
رفتن تو مانند كابوس تلخي بود
كه به حقيقت پيوست...
اگر از راهي كه من آمده بودم
نمي رفتي،
نمي توانستم رفتنت را باور كنم
.....
و من ماندم
تنهاي تنها
من ماندم تا همراه ابرها
بر اين كوير تشنه ببارم...
ماندم كه عشق را دلداري دهم...
ماندم كه رفتنت را ببينم....
ماندم كه تو فراموشم كني...
ماندم كه به ياد شبهاي انتظار
شمعي بيفروزم...
مرا فراموش كن...
فراموش كن آنچه از من شنيدي
فراموش كن آن شبي را كه با من
در آغوش مهتاب هرسو رميدي
من نمي توانم فراموشت كنم
چون هميشه باتو هستم...

غريب آشنا

2005-06-25T09:48:00.000-07:00

غریب آشنای من چشم تو آزادی من
تبسم لبهای تو غزل غزل شادی من

تو نبض سبز بودنی تو راحت ناب منی
تو قله ی سپید عشق زیباترین خواب منی

بگو که قلبت با منه وجود تو مال منه
بگو که اسمت تا ابد روی لب لال منه

بودن توهمه بهار آفت باغ انتظار
دل نداره بی تو دمی تو سینه آرو م و قرار

مروارید اشک چشام دعا های نیمه شبام
حاصلش این بوده تو رو من می بینم امروز باهام

چشمام فانوس راه تو عشقم حریم راز تو
بوی تو داره نفسام از دم بی نیاز تو

تو رو باید گذاشت رو سر فقط صدات کرد تاج سر
بهت فقط گفت که عزیز نگفت که از گل نازکتر

آهای خدای مهربون من دوستتم تا پای جون
اونی که بخشیدی به من یه وقت نره از خونمون

بذار که حس داشتنش وقتی تو خواب می چینمش
همه غرور من باشه تا با خودم می بینمش

تقديم به دوست وفادار و عزيزم :ژيلا جان :غريب آشنا

hph

صدا

2005-06-22T23:22:00.000-07:00

نديدي چشمهايم زير پايت جان سپرد

آخر گلويم از صداي هاي هايت جان سپرد

آخر نفهميدي صدايم بغض سنگيني به دوشش بود

بود اما از جفايت جان سپرد

آخر نترسيدي بگويد عاشقي نفرين به آيينت

كه از چشمان جادويت خدايت جان سپرد

آخر نمي داني و مي دانم كه مي دانم نمي داني

كه دل در خواهش آن انزوايت جان سپرد

آخر چقدر عزلت نشيني از براي يار دلگير است

بخوان شعرم كه شعرم در هوايت جان سپرد

محبت

2005-06-18T08:15:00.001-07:00

محبت يعني: بر پاييز گريستن، با چشم بسته دنيا را ديدن، شب را چشيدن، سكوت كردن. و دم بر نياوردن
محبت يعني: بر گذشته اشك ريختن، عشق را يادآور شدن، دستهاي باد را به گرمي فشردن، و با باران خنديدن، آسمان را به خدا واگذار كردن.
محبت يعني: تپش قلب دو عاشق، يعني شمارش نفسهاي معشوق، يعني جان دادن، يعني گرماي دست دو دلدده

سالگرد عشق

2005-06-11T01:08:00.000-07:00

امشب براي چندمين بار از تو خواستم.از تو خواستم تا اجابتم كني.يك سال ديگر گذشت.و من يك سال ديگر را بي تو طي كردم ولي نمي داني چگونه؟
اين سال هاي سياه بي تو كي تمام مي شود؟تو كه تنها تكيه گاهم بودي حالا ديگر نيستي ببيني چگونه بي تو پشتم شكسته و بي پناه شده ام.اي كاش ان هنگام كه مي رفتي اين قلب عاشق را نيز با خود مي بردي ..مي بردي تا شايد كسي از ديار غريب ان را دوباره اين گونه نمي شكست. جرات ندارم دلم را برايت بازگو كنم. كه اگر سفره دلم را بگشايم جز خرده هاي قلب شكسته ام چيزي نمي بيني.آخر تو به من سپرده بودي كه مراقب قلبم باشم ولي نتوانستم
كجايي؟كجايي كه ببيني از شدت تنفر عشق در خود پيچيده ام.بازهم 21 اين ماه آمد. بيست و يكمي ديگر بدون تو و من باز به تنهايي در عزاي بيست و يكم ها نشسته ام.
هر روز فراقت سالها برايم گذشت.و حالا پس از سالها هنوز چشمان عاشقم در مزار اين عشق خون گريه مي كند.
و من امروز در سالگرد عشق به تنهايي در خرابات خاطراتم طي مي كنم ....تنها و بي تو.و تو در كنار محبوبت چه عاشقانه و عارفانه سر مست مي رقصي.رهايي از چنين ظلم آبادي فقط لايق تو بود و مرا گذران در اين خاك تا ابد، لايق

سندن ايره ياشامام
سن سيز ليزخ اوستوم
ياروم نده چارم؟
سن بنه اورگنن سالدين
من سنه اورگيم يازديم

BLUE_LOVE_YASS

1384.3.21

هك

2005-06-07T12:06:00.000-07:00

انچه را كه تو مي گويي باور مي كنم.اگر سردم وخاموش دليل بر نبودن عشقت نيست بلكه آتشي در دلم دارم كه تا بن اسخوانم را سوزانده و به من سرد بودن در عين سوختن را يادداده .اگر در مقابل خورشيد ايستاده ام و تو مي گويي كه اينجا شب است باور مي كنم .هر آنچه را كه تو بگويي باور مي كنم چون ...وحتي اگر بگويي تنها نشاني تودر دياري غريب و قريب هك شده است باور مي كنم تا نگويي باورت ندارم.ولي خوب است اين را بداني اين عشق تو در قلبم است كه توسط هيچ هكري هك نمي شودزيرا هيچ پسوردي جز كليد چشمانت آن را نمي تواند بگشايداين را نيز باور مي كنم كه مرا ساده باور كردي ،همان گونه كه هستم.و

BLUE_LOVE_YASS

به همين سادگي

2005-06-06T13:15:00.000-07:00

رسم زندگی اين است
روزی کسی را دوست ميداری
و روز بعد تنهايی
به همين سادگی

گفته بودم كه

2005-06-06T12:17:00.000-07:00

ميرسد روزی که مرگ عشق را باور کنی
ميرسد روزی که بی من لحظه ها را سر کنی
ميرسد روزی که بی من درمزار خاطراتم
شعرهای کهنه ام را مو به مو از بر کنی

blue_love_yass

محرمانه

2005-06-03T03:49:00.000-07:00

تو كه به من مي گفتي تو زندگيت بهترينم

ميدونستي تو چشم من بهتريني زيباترينم؟

من كه لحظه ها رو دوست داشتم عاشقونه

ميدونستي دوستت دارم تو دلم مي مونه محرمونه

نمي دونم چشممون زدند اين طوري خراب شد

داشتي مي رفتي ندونستي دلم چه قدر كباب شد

امروز سه روزه رفتي و منو تنهام گذاشتي

داشتن يه فرشته زميني رو تو روياهام گذاشتي

blue_love_yass

1383.11.24

توجه

2005-05-30T12:10:00.000-07:00

جهت اطلاع عرض كنم كه مطالب اين صفحه از وبلاگ، مطالب اين ماه است.براي دسترسي به آرشيومطالب ماه هاي پيش روي لينك زيركه در سمت راست وبلاگ قرار دارد كليك كنيد

خاطر يار

2005-05-30T12:07:00.000-07:00

گويند بادبادك خيال، تنها در مسير نسيمي كه از سوي ديار يار بر ميخيزد به پرواز درآمده، فراتر از توده ابرهاي اندوه و بسمت خورشيد تابان مهر، تا فلك اوج ميگيرد.
شوق تجديد ملاقات، رخوت غم دلتنگي و درد ناشي از جراحت دل در نبرد جانانه زندگي حكايت از زمان گرانبار دوراني شكوهمند دارد كه شايسته آنست تا بر مزار اين موهبت فنا شده بجاي كاشتن "فراموشم مكن" و آبياري با اشك ديده، "قاصدك" كاشت و آه سينه بر آن دميد. و پسنديده آنست تا يادش را همچون تاج مرواريد بر سر در عرش اعلاي وجود جاي داد، تا افسوس از دست رفتنش را پيله وار همچو زانو در بغل تنيد. چرا كه در لحظات شادي، ترديد، جسارت، دلسوزي، ترس، اميد، اضطراب، لذت و انتظاري كه بوقوع پيوست، پيچك انس و علاقه با رشد و نموي فريبنده گردا گرد ريشه هاي وجود تابيد و به گل نشست.
اين چه نيروي شگرفيست، كه انچنين جان ها را به يكدگر پيوند ميزند كه شب و روز را درهم تافته، روح و روان را بهم بافته، تفكر را به تفرج مداوم انديشه در باغ معطر رويا ميبرد.
كدامين تند باديست كه بادبان كشتي دل را جهت داده و بسمت خليج صدف پرور يار هدايت ميكند، كه حتي سكان ستبر عزم نيز در مشتان توانمند اراده از تغيير مسير در درياي بيكران عشق عاجز مي ماند. امواج سهمگين، رگبار باران و مه غليظ مانع پيمودن اينچنين سفر معنوي نيست، همچنان كه دستان پر خراش تدبير لحظه اي در اداي وظيفه به تعهد از كشمكش با نيروي تقدير باز نمي ايستند. اگرچه دل نگران از طوفانهاي شك و گردابهاي فراموشيست. ليكن اميد دستيابي به آرزو تصويري حقيقي، ذهنيتي راستين و طبيعتي الاهيست. چه بسا ستارگان آسمان فانوسهاي راهنماي مخلصين اين طريقت باشند تا همواره با چشم دوختن به آسمان، خيال را پرواز داده و زخم سرگشاده دل را التيام بخشند.
شايد كه تبادل همزمان احساسات، تخيلات، تمايلات، رفتار، افكار، كردار و گفتار در ايام مصاحبت سبب پرورش روحي يكسان در قالب هاي متفاوت گرديده كه در ژرفاي زمان، خاطر اينچنين وفادار مانده.

آن هنگام كه

2005-05-30T02:43:00.000-07:00

آن هنگام كه گونه هايم را تر باران خيس كرد هيچ نفهميدم چون تمام صورتم را اشك تو نم كرده بود.

آن هنگام كه باد خنك بهاري تنم را نوازش مي داد هيچ نفهميدم چون تمام وجودم را باد سرد پاييز فراموشي فنا كرده بود.

آن هنگام كه بلبلان پيغام بهار مي آوردند من هيچ نفهميدم چون آواي جغد شوم سرنوشت تمام گوشم را پر كرده بود.

آن هنگام كه خورشيد گرم عشق در دلت طلوع كرد من هيچ نفهميدم چون تمام سرزمينم را تاريكي نبودنت سياه كرده بود.

آن هنگام كه تازيانه هاي زمانه قلبم را نشانه گرفتند از درد هيچ نفهميدم چون تمام قلبم را تركه هاي عشق تو كبود كرده بود.

آن هنگام كه آرزوهاي شيرين در راه رسيدن بودند من هيچ نفهميدم چون تمام آرزوهايم را آرزوي مرگ بيرنگ كرده بود.

آن هنگام كه از دورها صدايم كردند من هيچ نفهميدم چون تمام خلوتم را سكوت رفتنت پر كرده بود.

آن هنگام كه شادي دوباره ديدنت را مي ديدم هچ نفهميدم چون تمام شادي هايم را ماتم نبودنت فرا گرفته بود.

آن هنگام كه عشقي در حال انتشار در قلبم بود هيچ نفهميدم چون سراسر دلم را عشق تو لبريزكرده بود.

ولي آن هنگام كه...

ولي آن هنگام كه رفتي و تنهايم گذاشتي من فهميدم، چون تمام دلم را خرده شكسته هاي قلبم فرا گرفته بود.
Blue_Love_Yass

چه سخت است

2005-05-26T23:14:00.000-07:00

چه قدر سخت است ؟ چه قدر سخت است سوختن و به خاكستر نشستن جنگلي سبز را ديد و نتوان هيچ كاري كرد؟ و چه سخت تر است وقتي كه به باد رفتن خاكستر وجود اين جنگل را ديدن. و چه زيباست به بار نشستن درخت عشق را در جايي ديگر با خاكستر وجود يك عاشق.
من پشت چشمان كاغذيني كه هر روز صبح چشمهايم رو به آنها گشوده مي شود دريايي مي بينم. ولي دريايي نه از جنس محبت.دريايي از جنس عشق .دريايي كه قايق قلب عاشق و كوچك من در آن غرق شدو من نابودي و نيست شدن را پذيرايم چون كه در اقيانوس عشق تو غرق شدم.چه قدر خوب شد به ساحل آرامش نرسيدم چرا كه با رسيدن به ساحل شايد طعم شيرين عشقت را از دست مي دادم ولي حالا ..حالا ديگر براي هميشه طعم شيرين تلخ بودن در عشقت را مي چشم.

براي هميشه

blue_love_yass

عمق معناي عشق

2005-05-26T12:22:00.000-07:00

خدايا به من توان ده كمي سطحي تر بيند يشم.
چرا در جايي كه او اين قدر در سطح آب شناوراست و ذهنش هواخورده زمين شده است من بايد در عمق معنا غرق شوم.چرا؟ چرا به من زيستن در اعماق تجربه هاراآموختي؟
چه قدر دلم براي زندگي بر روي زمين تنگ شده است.هنوز در شگفتم كه چگونه راز تحمل اين درد را به گوش من خوانده اي؟ شب روشن تر از دنياي من است.چه قدر سرد و تاريك است در انبوه غم خاطرات و تجربه هاي ديرين زيستن.تو نمي تواني درك كني چه قدر شكننده است اينكه از زير آفتاب داغ گرم و تابان عشق كه تمام تن را سوزانده به انتهاي انجماد وتنهايي رسيدن.قلب كدام سنگدل طاقت اين تغيير را دارد كه قلب شكننده من؟
در استانه ورود به اين دنياي بي تو قلبم آنچنان داغ عشقت بود كه با آنكه چون الماس از او مراقبت مي كردم از سرما شكست. آرام آرام شكست و از دستانم فرو ريخت و من ديدم . و من ديدم چگونه قطره قطره خون اشك هاي او در گونه هاي سرد جدايي مردندو منجمد شدند . و باز هم ديدم ، از پشت اين اشك هاي عاشق منجمد و در مركز هر قطره تو را ديدم.تو را.

Blue_Love_Yass

بيابان

2005-05-23T09:57:00.000-07:00

شايد اين مهم نباشد كه تو مرا در اين بيابان تنها گذاشتي و رفتي،به اين

مي انديشم و مي نالم كه چه بيابان بيهوده وسوزاني بود سرزمينم كه تو را

ياراي ياري من درپشت سر گذاشتن اين بيابان نبود.و مرا بعد از تودر اين بيابان سرنوشتي جز سوختن

نيست

نامه آبراهام لينکلن به آموزگار پسرش

2005-05-20T00:08:00.000-07:00

به پسرم درس بدهيد. او بايد بداند که همه ي مردم دادگر و همه ي آنها رو راست نيستند،اما به پسرم بياموزيد که به ازاي هر بدکار انساني خوب هم وجود دارد. به او بگوييد به ازاي هر سياستمدار خودخواه رهبر جوانمردي هم يافت مي شود.
به او بياموزيد اگر با کار و زحمت خويش يک دلار کسب کند , بهتر از آن است که جايي روي زمين , پنج دلار بيابد. به او بياموزيد که از باختن پند بگيرد و از پيروز شدن لذت ببرد. او را از غبطه خوردن بر حذر داريد. به او نقش و تاثير مهم خنديدن را يادآور شويد. اگر مي توانيد به او نقش موثر کتاب در زندگي را آموزش دهيد .به او بگوييد بينديشد, به پرندگان در حال پرواز در دل آسمان دقيق شود .به گلهاي درون باغچه و زنبورها که در هوا پرواز مي کنند دقيق شود و بنگرد. به پسرم بياموزيد که در مدرسه بهتر اين است که مردود شود اما با تقلب به قبولي نرسد. به پسرم ياد بدهيد با ملايم ها ملايم و با گردن کش ها گردن کش باشد. به او بگوييد به باورهايش باور داشته باشد.حتي اگر همه بر خلاف او حرف بزنند . به پسرم ياد بدهيد که همه ي حرف ها را بشنود و سخني را که به نظرش درست مي رسد برگزيند. ارزشهاي زندگي را به پسرم آموزش دهيد. اگر مي توانيد به پسرم ياد بدهيد که در اوج غم و اندوه لبخند به لب داشته باشد. به او بياموزيد که از اشک ريختن خجالت نکشد. به او بياموزيد که مي تواند براي انديشه و شعورش مبلغي تعيين کتد.اما قيمت گذاري براي دل بي معناست. به او بگوييد که تسليم هياهو نشود و اگر خود را بر حق مي داند پاي سخنش بايستد و با همهي نيرو مبارزه کند. در کار آموزش به پسرم نرمي به خرج دهيد اما از او يک نازپرورده نسازيد . بگذاريد شجاع باشد. به او بياموزيد که به مردم باور داشته باشد. توقع زيادي است اما ببينيد که چه مي توانيد بکنيد.

از استاد ارجمند جناب آقاي دكتر خان تيموري كه اين مقاله را در اختبار ما قرار دادند ممنون ومتشكريم.

برای تو...

2005-05-18T06:10:00.000-07:00

چگونه می شود به آنکه می رود اين گونه ساکت و آرام , فرمان ايست داد؟
يوسف گمگشته باز آيد به کنعان, غم مخور
کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور
ای دل غم ديده حالت به شود, دل بد مکن
وين سر شوريده باز آيد به سامان غم مخور
در بيابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم
سرزنش ها گر کند خار مغيلان غم مخور
حافظا در کنج فقر و خلوت شب های تار
تا بود وردت دعا و درس قران غم مخور

دوست عزيز و خوش قلبم:ژيلا

hph

منتظر

2005-05-16T13:53:00.000-07:00

هميشه يك نفر اينجا در انتظار شنيدن صحبت ها و نظرات شما لبريز ترين است.پس لطفا نظر بدهيد.ممنون

سمانه:Blue_Love_Yass

اصل بقاي عشق

2005-05-16T13:48:00.000-07:00

اصل بقاي عشق:هيچ عشق واقعي از بين نمي رود فقط از صورتي به صورت ديگر تبديل ميشود ولي ذات ان هميشه عشق است

blue_love_yass

و هنوز هم

2005-05-16T09:49:00.000-07:00

و هنوز وقتي باران عشق مي بارد تو را به خاطرم مي آورد.

و هنوز وقتي بوي بهار به مشامم مي رسد تو را به يادم مي آورد.

و هنوز و قتي اشك هايم را بر گونه هايم مي بينم تو را در زلالي اشك هايم مي بينم.

و هنوز وقتي پاكي نمازم را حس مي كنم پاكي عشقت را مي بينم.

و هنوز وقتي به ياد عشقم مي افتم به خود مي بالم.

و هنوزاين هنوزهاي من هميشگي است...

blue_love_yass

قوانين مورفي

2005-05-15T08:44:00.000-07:00

دوست عزيز توجه شما رو به گوشه اي از قوانين جالب و كاربردي مورفي جلب مي كنم

هيچ اهميتي ندارد من كجا ميروم، من آنجا هستم!

- زماني كه مي خواهيد لكه روي شيشه پنجره را پاك كنيد هميشه لكه سمت ديگر شيشه ميباشد!

- دو عنصر در طبيعت فراوان ميباشند: يكي هيدروژن و ديگري حماقت!!

- كار تيمي همواره ضروري مي باشد چون به شما اجازه مي دهـد تـا در صورت بروز مشكل فرد ديگري را نكوهش كنيد!

هر چه عقيده اي مسخره تر باشد احتمال موفقيت آن بيشتر مي باشد!!

هيچ چيز هيچگاه بهتر نشده و نخواهد شد!

- افرادي كه مي توانند بهترين نصيحت ها را بكنند، نصيحت نمي كنند!!

هيچ عمل نيكي بدون مجازات نخواهد ماند!! :

به نظر من آخرين قانون شايد بهترين اين قوانين باشه.

اين قوانين 50 تا است. اگر بيشتر خواستيد به من ايميل بزنيد در اختيارتون قرار ميدهم.

در ضمن از استاد ارجمند ؛جناب آقاي دكتر خان تيموري ؛ كه اين قوانين رو در اختيار ما قرار دادند ممنون و سپاس گزارم.

خاكستري

2005-05-11T20:29:00.000-07:00

دانم پشيمان شوي روزگاري

پس چرا بر من ننمودي ياري؟

ياد خود آري چو گذشته ها را

مي شود اشكت ز دو ديده جاري

اينكه دل داده اي به رقيب پست من

كوتاه از دامانت كرده اي دست من

گريانم من

خنداني تو

نالانم من

شاداني تو

بردي ز قرارم

به نهادم شرار غم افكندي

عهدي كه تو بستي و شكستي

مگر از من چه ديديي؟

به خدا دانم كه نداري

پس از اين با من سر ياري

چو برفتم از ياد تو

گريانم من

خنداني تو

نالانم من

شاداني تو

.......

وفا

2005-05-08T19:06:00.000-07:00

بي وفايي را شايد بتوان بخشيد ولي هرگز نمي توان فراموش كرد

Blue_Love_Yass

براي او كه مي داند دوستش دارم

2005-04-30T13:41:00.000-07:00

السلام عليك يا صاحب الزمان

خدايا امروز چه سنگين است . همين امروز را مي گويم ، امروزي كه اخرين روز پاييز است . امروزي را كه آخرين برگ درخت گيلاس حياطمان به زمين افتاد . همين امروزي را كه فكر مي كردم به حرمت آخرين برگ او خواهد آمد . همين امروزي را كه شمارش برگها از دستم خارج شده بود. همين امروزي كه به اميد صبح سپيد شب خزان را به سر بردم.

آري ، با دل مي گفتم : او روزي خواهد آمد . او خواهد آمد با دستاني گرم ، با قلبي گرمتر و اين منم كه هنوز چشمانم به ياد هر برگ درخت گيلاس كه به زمين مي افتد اشكي را روانه گونه هايم مي كند
بيست بار و هر بار به تعداد تمام برگهاي درخت گيلاس من اشك ريختم ولي هنوز اين چشمانم لياقت ديدن تو را نيافته است. ولي من تا آخر هستم يعني از همان روزي كه درخت گيلاس شكوفه مي دهد تا
روزي كه آخرين برگ آن به زمين مي افتد . يعني از اولين روز بهار

تا آخرين روز زمستان. يعني از تولد تا مرگ ..
Blue_Love_Yass

راز

2005-04-29T12:56:00.001-07:00

چون شدي محرم رازي چشم از خيانت باز دار
اي بسا محرم كه با يك نقطه مجرم مي شود